Niezaprzeczalna realność zła stanowi zagadkę od wielu tysięcy lat. Zło wymusza na ludziach odpowiedź, na co najmniej dwa pytania: egzystencjalne - Skąd pochodzi zło? Oraz drugie etyczne - Jak wygrać ze złem? Interesuje to zarówno każdego pospolitego człowieka jak i, a właściwie w szczególności, filozofów, którzy dążyli i wciąż dążą do zgłębienia natury ludzkiej. Jest to istotne z uwagi na fakt, że zło moralne pochodzi tylko i wyłącznie od człowieka, nie ma zła moralnego poza nim - zarówno je czyni, jak i go doświadcza ze strony innych.

Kobietom nie wolno odwiedzać kościoła w czasie menstruacji lub po porodzie, gdyż kobieta jest krwawiącym zwierzęciem. Dotyk jej krwi sprawia, że owoce nie dojrzewają, musztarda traci smak, trawa usycha a drzewa tracą przedwcześnie owoce, żelazo rdzewieje, a powietrze staje się ciemne. Psy, gdy ją jedzą, dostają wścieklizny - pisał średniowieczny prawnik papieski, Paucapalea. Uważano również, że stosunek z kobietą podczas menstruacji jest bardzo niebezpieczny dla mężczyzny i jest przyczyną tego, że rodzą się kalekie dzieci. Kobiety uznano definitywnie za rytualnie nieczyste przez 40 dni po porodzie syna i 80 dni po porodzie córki, gdyż potomstwo przychodziło na świat we krwi. Podwójny okres nieczystości po porodzie dziewczynek był spowodowany tym, że dziedziczyły one miesiączkę.

Zabawnie patrzy się na zmieniający się świat z małego zacofanego miasteczka, w którym już w gimnazjum widać, że dziewczyny lepiej się uczą, są bardziej ambitne, częściej trafiają do lepszych liceów. Więcej dziewczyn idzie na studia, częściej są to studia bardziej wymagające. Zaledwie kilka dni temu rozmawiałem w moim sklepie z ekspedientką o postępach jej córki, na co właścicielka sklepu powiedziała mi z dumą, że jej córka właśnie zaczęła studia doktoranckie w Anglii. Oczywiście bardzo wiele młodych kobiet w moim miasteczku ma już prawo jazdy i z dużym dystansem traktuje uwagi swoich matek o roli kobiety jako potulnej pani domu. Stary świat odchodzi na zawsze, pora przygotować się do nowej rzeczywistości, która już tu jest.

Większość zamożnych krajów świata, włącznie z Japonią i państwami Europy Zachodniej, nie jest szczególnie religijna - poniżej 25% obywateli deklaruje tam wiarę w Boga. Stany Zjednoczone są godnym uwagi wyjątkiem. Chociaż mają wysoki dochód na głowę, mają również wysoki poziom religijności - około 60% wierzy w Boga. Socjolodzy stworzyli wiele teorii o tym, dlaczego Ameryka jest pod tym względem outsiderem, ale kilka niedawnych badań daje tę samą odpowiedź: niepewność.

Tęsknota to więcej niż radosne uobecnianie. Niekiedy nawet idealizowanie. We wspomnieniach ludzie stają się piękniejsi, mądrzejsi, z lepszym charakterem. Spotkania z drogą osobą we wspomnieniach mogą dawać więcej radości, niż za jej życia. Takim pięknym wspomnieniem jest dla mnie Aurelia, genialna pisarka. Jako dziewczyna ponad 20-letnia została publicznie powieszona podczas okupacji w Radomiu. W pamięci pozostało, że była urocza, że to ona zachęciła mnie do czytania Stendhala i Prousta. Bez niej nie wyobrażam sobie koła poetów, które stworzyliśmy w Radomiu. A przecież małżeństwo z nią rozleciałoby się natychmiast, ponieważ nie uznawała wierności; uważała, że ma prawo do każdego, który jej się spodoba. We wspomnieniach wszystkie te jej cechy znikły.

Uznaliśmy za truizm twierdzenie, że religijność oznacza moralność i że jest jej warunkiem koniecznym. Tymczasem poziom ludzkiej moralności zasadniczo nie zależy bowiem od religijności. Gdyby poziom moralności rósł wprost proporcjonalnie do poziomu religijności, polskie społeczeństwo powinno być najbardziej moralne w Europie. Proste obserwacje nie potwierdzają tej tezy. Polacy z punktu widzenia praktykowania wymogów katolickiej świętości są na pewno w europejskiej czołówce. Liczba udzielanych Polakom sakramentów należy z pewnością do największych w Europie. Ale czy ktokolwiek uznałby z tego powodu, że jesteśmy najbardziej moralnym narodem Europy? Religijne państwa islamskie są dziś uważane w zachodnim świecie za największe źródło światowego zagrożenia. I to, im bardziej te państwa są religijne, tym bardziej zdają się być groźne

11 grudnia 2009 r. saudyjska dziennikarka Nadine Al-Budair, prezenterka arabskojęzycznego kanału amerykańskiej telewizji Al-Hurra, opublikowała w niezależnej gazecie egipskiej Al-Masri Al-Yawm artykuł satyryczny zatytułowany Ja i moich czterech mężów. W artykule tym zastanawia się, dlaczego - skoro muzułmański mężczyzna ma prawo do czterech żon - muzułmańska kobieta nie może mieć czterech mężów.

Kim jest ateista? Odpowiedź zależy od tego, do kogo skierujemy to pytanie. Stereotyp ateisty nie jest na szczęście jednolity i odpowiedzi dlaczego oni nie wierzą są dość zróżnicowane i zazwyczaj bardzo odległe od tych, które prezentują sami ateiści. Zdaniem księdza Dziewieckiego (prezentującego swoje myśli w Opoce), już źle o nas świadczy fakt akceptacji teorii ewolucji. Autorzy artykułów w Rzeczpospolitej, Dzienniku, Wprost i Tygodniku Powszechnym idą dalej.

Gdy ktoś powołuje się dzisiaj na prawa człowieka, to z reguły ma na myśli ich konkretne kodyfikacje prawne, a w szczególności Powszechną Deklarację Praw Człowieka ogłoszoną przez ONZ 10 grudnia 1948 roku. Wielu ludzi zdecydowanie popiera postulaty w niej zawarte uznając, że są one racjonalne i warte realizacji. Prawo do życia, prawo do uczciwego procesu sądowego czy do wolnego wybrania zawodu wydają się dla wielu ludzi oczywiste, a pogwałcenie tych praw często budzi sprzeciw. Można powiedzieć, że prawa człowieka są uznawane ogólnie za dobrą rzecz, pod którą można się bez wahania podpisać. Niektórym takie postawienie sprawy jednak nie wystarcza, chcą oni bowiem dokładnie wiedzieć, jaki ontologiczny status mają tego typu prawa, i na ile można je uznać za rzeczywiste.

BBC poinformowało o badaniu Soni Altizer i Andrew Davisa z University of Georgia, twierdzących, że zademonstrowali, iż populacja motyli monarchów (iDanaus plexippus/i) wykazuje różnice rozmiaru skrzydeł, które korelują z tym, czy populacja migruje, czy nie migruje na zimę. Zaintrygowany przeczytałem tę pracę, już zaakceptowaną, ale jeszcze nie adjustowaną, na witrynie iEvolution/i. Wydaje mi się, że jest tam poważny problem z tą interpretacją, który - gdyby reporter miał nieco głębszą wiedzę o biologii ewolucyjnej - mógł zostać wychwycony lub przynajmniej naświetlony w tym raporcie.

29 marca w Krakowie rozpocznie się 7. Festiwal Misteria Paschalia. Program Festiwalu przedstawiono dzisiaj na konferencji prasowej. Po raz pierwszy zaprezentowano także kreację reklamową Festiwalu – autorem zdjęć jest jeden z najbardziej znanych polskich fotografów Robert Wolański (layout znajdziecie Państwo w załączniku). Po raz pierwszy w historii Festiwalu organizatorzy przygotowują także serię płyt sygnowanych marką Misteria Paschalia. Ten szeroko zakrojony projekt wydawniczy ma zasięg międzynarodowy. Zakłada wprowadzenie do międzynarodowej dystrybucji trzech płyt z rejestracjami koncertów, które odbyły się w ramach kolejnych edycji festiwalu Misteria Paschalia. Na rynek wydawniczy trafią trzy unikatowe pozycje w wykonaniu zespołu Europa Galante pod dyrekcją znakomitego skrzypka, dyrygenta, odkrywcy zaginionych dzieł baroku – Fabia Biondiego, będące pokłosiem jego ścisłej, wieloletniej współpracy z Festiwalem. Zaproszenie na tegoroczną edycję Festiwalu Misteria Paschalia przyjęli czołowi przedstawiciele wykonawstwa historycznego zcałego świata. W Krakowie pojawią się najwyżej cenione zespoły –Il Giardino Armonico, La Venexiana, Accademia Bizantina, Europa Galante,Cappella della Pietŕ de’ Turchini, Les Musiciens du Louvre-Grenoble, prowadzeni przez wiodących dyrygentów: Antonia Floria, Marka Minkowskiego, Fabia Biondiego, Giovanniego Antoniniego, Christinę Pluhar. Z niezwykłym projektem wystąpi także międzynarodowy skład muzyków La Capella Reial de Catalunya, Hespčrion XXI oraz ich goście zJaponii pod kierownictwem muzycznym Jordiego Savalla. Muzycy zaprezentują niezwykły projekt muzyczny zarejestrowany dla wytwórni Alia Vox La Rute de Oriente. Misteria Paschalia stały się wostatnich latach także sceną dla najlepszych głosów muzyki dawnej. Nie inaczej będzie tym razem. Do Krakowa zjadą takie sławy, jak: Vivica Genaux, Philippe Jaroussky, Maria Grazia Schiavo, Romina Basso, Pino de Vittorio, Montserrat Figuerras, Gerd Türk, Roberta Invernizzi, Marina de Liso i inni.

Sławomir Masłoń BRUCE NAUMAN: CIAŁO SZTUKI wykład oraz projekcja filmu o twórczości Bruce'a Naumana z serii Art in the Twenty-First Century czwartek 28 stycznia, godz. 18.00, sala Kino/Audytorium

Już w najbliższy piątek w krakowskim klubie „Studio” odbędzie się koncert żywej legendy muzyki rockowej - Living Colour. Zespół przyjeżdża promować swój ostatni krążek „The Chair In The Doorway”, który zebrał bardzo dobre recenzje zarówno w polskiej jak i światowej prasie. Grupa zapowiada ponad 2-godzinny koncert – jest to mus dla fanów szeroko pojętego rocka.

Michał JelskiCHRZESTfotografiaOtwarcie wystawy: piątek 5 lutego, godz. 18.00Wystawa czynna do 28.02Kurator: Adam MazurGaleria Wejście

Znamy już gwiazdy wiosennej edycji Ery Jazzu. Na jedynych, ekskluzywnych koncertach wystąpią w Warszawie : swingowa orkiestra The Melody Makers (15.03 - Teatr Roma), legendarny gitarzysta jazzu Jim Hall (12.04- Filharmonia Narodowa) oraz charyzmatyczna wokalistka Mari Boine ( 17.05 - Filharmonia Narodowa) Po raz pierwszy w Polsce przedstawimy swingową orkiestrę The Melody Makers, bodaj jedyny europejski big-band prezentujący autentyczne brzmienie orkiestr z lat dwudziestych i trzydziestych - rekomenduje pierwszy wiosenny koncert Dionizy Piątkowski ,szef Ery Jazzu - Swing stał się wtedy niezwykle rozległym i populistycznym trendem jazzu: płyty, audycje radiowe, pisma muzyczne, koncerty i recitale wykorzystywały ,,swingowe szaleństwo'', które wkrótce zalało świat . Orkiestry Benny'ego Goodmana, Duke'a Ellingtona, Tommy'ego Dorseya, Glenna Millera, Counta Basiego wraz ze swingowymi przebojami stawały się gwiazdami komercyjnej rozrywki.. Jak podają statystyki, na przełomie lat dwudziestych i trzydziestych tylko w USA sprzedano ponad sto milionów płyt z muzyką swingową. Nigdy dotąd muzyka jazzowa nie była tak powszechną i uwielbianą. Big bandowy jazz, w swej swingowo-tanecznej, komercyjnej formie święcił wtedy wielki triumf a gwiazdam i estrady stali się jazzmani oraz ich orkiestry. Era Swingu określana jest zazwyczaj jako okres tanecznych big-bandów, które lansowały, w skali dotąd niespotykanej , popularne jazzowe przeboje.